Bir zamanlar bir yerde küçücük bir ev varmış.
Evin etrafında küçücük bir bostan olup sebzeler dikilmiş.
Girişinin yanında ise hep bir olta ve yağmur çizmesi varmış.
Diğer tarafındaki pencere altında bir sandalye varmış.
Bu evde bir nene ve bir kedi oturuyormuş.
Nene gerçekten yaşlı, 98 yaşındaymış.
Kedi ise capcanlı bir erkek kedi imiş.
Kedi, her gün şapka takıp yağmur çizmesini giyerek olta ile balık tutmaya gidermiş.
Kedi, her gün ‘‘Neneciğim, sen de balık tutmaya gelsene.’’ diye çağırırmış.
Nene ise ‘‘Çünkü ben 98 yaşındayım, 98 yaşında neneye balık tutması yakışmaz.’’ diye cevap verirmiş.
Kedi ise bunu kafasına takmadan keyifli bir şekilde balık tutmaya gidermiş.
Nene, pencerenin altındaki sandalyeye oturup bostandan topladığı fasulye kabuğunu çıkar veya şekerleme yaparmış.
‘‘Çünkü ben 98 yaşındayım.’’
Kedi, her gün pek çok balık tutup eve gelirmiş.
Nene buna ‘‘Balık tutmakta ne kadar iyisin. Yüzerek mi tutuyorsun? Hangi nehirde tutuyorsun?’’ dermiş.
Kedi, ‘‘Neneciğim de benimle beraber gelirsen balık tutumamı izlersin.’’ dermiş.
Evet, bugün nenenin 99 yaş doğum günü.
Nene, sabahtan bir pasta yapmış.
Kedi, nenenin yaptığı pastayı severmiş.
‘‘Neneciğim, pasta yapmakta süpersin.’’
‘‘Çünkü ben neneyim, neneler genelde pasta yapmakta çok iyiler.’’
Nene, kediye söylemiş.
‘‘Mum almaya gider misin? 99 tane. Doğum günümde mum yakmadan olmaz ki.’’
Kedi, hemen mum almaya gitmiş.
Acele ile acele ile gitmiş.
Güzel koku gelmiş.
‘‘Evet evet, pasta güzel olmuş. Bu başarılı bir pastanın kokusu.’’
Nene masanın üstüne doğum gününe özel örtü serip bıçak ve çatal koymuş.
Tam o zaman kedi büyük ses ile ağlayarak eve gelmiş.
Kedi, sol elinde yırtılmış poşet, sağ elinde 5 mum tutmuş.
Kedi, o kadar acele etmiş ki, nehire mum düşürmüş.
Kedi, nenenin yüzüne bakınca daha da büyük ses ile ağlamaya başlamış.
Nene, hayal kırıklığına uğramış.
‘‘Yine de 5 tane mum, hiçbir mum olmamaktan iyi. Haydi, mumlar güzelce pastaya koyar mısın?
5 tane mum, hiçbir mum olmamaktan iyi.’’
Nene, ışığını kapatıp mum yakmış.
Etrafı aydınlanmış.
‘‘Neneciğim, bir saysana.’’ demiş kedi.
‘‘Bir, iki, üç, dört, beş. Mum sayınca gerçekten doğum günü keyfi çıkıyor.’’
Nene, tekrar mum saymış.
‘‘Bir yaş, iki yaş, üç yaş, dört yaş, beş yaş. 5 yaşım kutlu olsun!’’ diye kendi kendine kutlamış.
Kedi tekrar saymış.
‘‘Bir yaş, iki yaş, üç yaş, dört yaş, beş yaş. 5 yaşın kutlu olsun! Neneciğim gerçekten 5 yaşında mısın?’’
‘‘Tabi ki evet, mum sayısı beş. Bu yıl ben 5 yaşıma girdim.’’ demiş nene.
‘‘Benim ile aynı!’’ demiş kedi.
Ve ikisi beraber lezzetli pasta yiyip yatmış.
Ertesi gün, kedi şapka takıp yağmur çizmesini giyerek olta ile balık tutmaya gidiyormuş.
‘‘Neneciğim, sen de balık tutmaya gelsene’’ diye çağırmış.
Nene ise ‘’Çünkü ben 5 yaşındayım… Ah evet! 5 yaşında olduğum için balık tutmaya gidebilirim.’’ diyen nene, şapka takıp yağmur çizmesini giyerek keyifli bir şekilde balık tutmaya birlikte gitmiş.
Çayır çok geniş ve yumuşak rüzgar esiyormuş.
Nene, uzun zamandır bu kadar uzak yere gelmemiş.
Pek çok Çiçekler açmış.
Nene, çiçeklerin kokusunu koklayıp demiş; ‘’5 yaş sanki kelebek gibi.’’
Oldukça yürüyüp nehire gelmişler.
Kedi, hop diye nehri atlamış.
‘‘Haydi gelsene neneciğim’’ diye çağırmış kedi.
‘‘Çünkü ben 5 yaşındayım. Ah evet, 5 yaşında olduğum için ben de atlayabilirim.’’
Nene, atlamış.
Nene, gerçekten atlamış.
5 yaşında nene, 94 yıldan sonra nehri atlamış.
‘’5 yaş sanki kuş gibi.’’
Nehrin diğer tarafına varmışlar.
Ondan sonra nehrin daha geniş kısmına doğru yürümüşler.
Kedi, pantolonu çıkarıp nehire atladı.
‘‘Çok iyi hissediyorum. Neneciğim sen de gelsene.’’ diye çağırmış.
‘‘Çünkü ben 5 yaşındayım. Ah evet, ben de gireyim.’’
deyip nene de yağmur çizmesini çıkarıp nehire girmiş.
‘‘Aman eteğim ıslanıyor.’’
deyip nene, eteğini kaldırmış.
Önlüğünün içine bir balık girmiş.
‘‘Aman tanrım, ben ne kadar balık tutmakta iyimişim.
5 yaş sanki balık gibi.’’
Nene, ayağa kalkınca önlüğün ipleri suya girmiş.
Ve iplere teker teker balık gelmiş.
‘‘Aman aman, ben ne kadar balık tutmakta iyimişim.’’
Nene kendini balık tutmaya kaptırmış.
‘‘5 yaş sanki kedi gibi.’’
Hem kedi hem nene, pek çok balık avlamış.
‘’Bak, neden ben daha önceden 5 yaş olmaya çalışmamışım?
Gelecek seneki doğum günümde de 5 tane mum alır mısın’’ demiş nene.
‘’Acaba neneciğim 5 yaşında olsan da pasta yapmakta iyi olabilir misin?’’
Kedi azıcık endişeli sormuş.
**********************************
あるところに、ちいさな うちが ありました。うちの まわりに ちいさな はたけが あって、やさいが うえて ありました。
げんかんの そばに、いつも つりざおと ちいさな ながぐつが ありました。
はんたいがわの まどの したに、いすが ひとつ ありました。
この いえには おばあさんと 1ぴきの ねこが すんでいました。
おばあさんは とても おばあさんで 98さいでした。
ねこは げんきな おとこの ねこでした。
ねこは まいにち ぼうしを かぶって、ながぐつを はいて、つりざおを
もって さかなつりに いきました。
ねこは まいにち、「おばあちゃんも さかなつりに おいでよ」と
さそいました。
おばあさんは「だって わたしは 98だもの、98の おばあさんが
さかなつりを したら にあわないわ」と ことわりました。
ねこは それでも げんきに さかなつりに でかけました。
そして おばあさんは まどの したの いすに すわって、はたけで とれた まめの かわを むいたり、おひるねを したりしました。
「だって わたしは 98だもの」
ねこは まいにち たくさん さかなを つって かえりました。
おばあさんは「なんて おまえは さかなつりが じょうずなんだろう。
およいで とるのかい、どこの かわで とるのかい」
ねこは「おばあちゃんも いっしょに くれば ぼくが さかなを とるところ
みられるのに」と いいました。
さて、きょうは おばあさんの 99さいの おたんじょうびです。
おばあさんは あさから ケーキを つくりました。
ねこは おばあさんの つくる ケーキが だいすきでした。
「おばあちゃん ケーキを つくるの じょうずだね」
「だって わたしは おばあちゃんだもの、おばあちゃんは ケーキを
つくるのが じょうずなものよ」
おばあさんは ねこに いいました。
「ろうそくを かってきておくれ。99ほんだよ。ろうそくを かぞえなくちゃ
ほんとうの おたんじょうびじゃないもの」
ねこは ろうそくを かいに いきました。
いそいで いそいで おおいそぎで いきました。
いい においが してきました。
「フン フン ケーキは だいせいこう。これは だいせいこうの におい」
おばあさんは テーブルの うえに おたんじょうびようの テーブルかけを
かけて ナイフと フォークを だしました。
そのとき ねこが おおきな こえで なきながら かえってきました。
ねこは ひだりてに やぶれた ふくろと、みぎてに ろうそくを 5ほん
もっていました。
ねこは あんまり いそいだので、かわの なかに ろうそくを
おとしてきちゃったのです。
ねこは おばあさんの かおを みて、まえよりも もっと おおきな こえで
なきました。
おばあさんは がっかりしました。
「5ほんだって ないより ましさ。さぁ ろうそくを じょうずに ケーキに
たてておくれ。
5ほんだって ないより ましさ」
おばあさんは あかりを けして ろうそくに ひを つけました。
あたりが あかるく なりました。
「おばあちゃん、かぞえて」と、ねこが いいました。
「1つ、2つ、3つ、4つ、5つ。ろうそくを かぞえると ほんとうに
おたんじょうびの きぶんに なるわ」
おばあさんは もういっかい かぞえました。
「1さい、2さい、3さい、4さい、5さい。5さいの おたんじょうび
おめでとう」と じぶんで じぶんに おいわいを いいました。
ねこが もういちど かぞえました。
「1さい、2さい、3さい、4さい、5さい。5さいの おたんじょうび
おめでとう! おばあちゃん ほんとに 5さい?」
「そうよ、だって ちゃんと ろうそくが 5ほん あるもの。ことし
わたし 5さいに なったのよ」と いいました。
「ぼくと おんなじ!」
そして ふたりは おいしいケーキを たべて ねました。
つぎの あさ、ねこは ぼうしを かぶって、ながぐつを はいて、さかなつりに
でかけようとしました。
「おばあちゃんも おいでよ」
おばあさんは
「だって わたしは 5さいだもの‥‥‥、あら そうね!
5さいだから、さかなつりに いくわ」
と いって おばあさんは ぼうしを かぶって、ながぐつを はいて、
げんきよく ねこと いっしょに でかけました。
のはらは とても ひろくて、やさしい かぜが ふいていました。
おばあさんは もう ながいこと、こんな とおくまで きたことが
ありませんでした。はなが たくさん さいていました。
おばあさんは はなの においを くんくん かぎながら、
「5さいって なんだか ちょうちょみたい」
ずいぶん あるいて かわに きました。
ねこは ぴょんと かわを とびこえました。
「おばあちゃんも おいでよ」
と ねこは さそいました。
「だって わたしは 5さいだもの。
あら そうね! 5さいだから わたしも とぶわ」
おばあさんは とびました。
おばあさんは とびました。
5さいの おばあさんは 94ねんぶりに かわを とびこしました。
「5さいって なんだか とりみたい」
むこうぎしに つきました。
そして もっと かわしもの ひろい かわの ほうまで あるきました。
ねこは ズボンを ぬいで かわに とびこみました。
「あぁ いいきもち、おばあちゃんも おいでよ」と さそいました。
「だって わたしは 5さいだもの。
あら そうね! わたしも はいるわ」
と いって おばあさんも ながぐつを ぬいで かわに はいりました。
「あら スカートが ぬれるわ」
と いって おばあさんは スカートを もちあげました。
まえかけの なかに さかなが 1ぴき はいっていました。
「あら わたし、なんて さかなつりが じょうずなんだろう。
5さいって なんだか さかなみたい」
おばあさんが たちあがると まえかけの ひもが みずの なかに
はいりました。
すると まえかけの ひもに 1ぴきずつ さかなが ぶらさがってきました。
「あら あら あら あら! わたし なんて さかなつりが
じょうずなんだろう」
おばあさんは すっかり むちゅうに なって さかなを とりました。
「5さいって なんだか ねこみたい」
ねこも おばあさんも たくさん さかなを とりました。
「ねぇ、わたし どうして まえから 5さいに ならなかったのかしら。
らいねんの おたんじょうびにも ろうそく 5ほん かってきておくれ」
と おばあさんは いいました。
「でも おばあちゃん 5さいでも ケーキ つくるの じょうず?」
ねこは すこし しんぱいそうに ききました。
Yazarı: Yoko Sano / 作・佐野洋子














